Tussen de natte zwarte haren van z’n voorpoot schemert een dikke, puntige, roze bult. Geen lichtroze schattig onschuldig bultje, maar het oogt gemeen en bijna rozerood van kleur. De huid een beetje glanzend en strak gespannen. Zeg maar een soort vulkaantje die (nog) net niet tot uitbarsting komt.

Weken in de Biotex

Eerder die week kwamen we voor deze bult bij de dierenarts terecht. Roef bleef maar aan z’n voorpoot likken. Ze stelde Biotex-badjes voor. Huh… Biotex? Dat is toch voor campingwasjes en zo? Maar, zo legde ze uit, met wat geluk kunnen we door de enzymen in de Biotex het ‘vreemde voorwerp’ uit de poot ‘trekken’. Want daar leek het wel om te gaan, een vreemd voorwerp. En als dat niet lukte. Tja, dan moest er alsnog in z’n pootje worden gesneden. Maar liever niet natuurlijk.

Een ingetapete poot

Na dagen poedelen in de Biotex en overleg met de DA ging Roefje dan toch onder het mes. Waarna ik hem terug kreeg met een ingetapete poot. Best vrolijk hoor, dat gele tape vol zwarte smileys. Heel stoer zette hij daarmee, nog vol narcose en verdoving, z’n eerste stappen. Als een soort bonkige piraat met houten poot. Later vond hij het toch heel wat minder leuk, die tape om z’n poot.

Wat het is geweest? Dat was lastig te zeggen. Het leek iets natuurlijks te zijn. Waarschijnlijk iets van een (rottige) grasaar. Geen doorntje. Maar omdat ‘het vreemde voorwerp’ al een tijdje in z’n pootje zat, was het redelijk uit elkaar gevallen. En daardoor niet meer helemaal te herleiden.

En Roef? Die was na ongeveer een week weer helemaal de oude. Afgezien van wat weggeschoren haar op z’n poot herinnerde niets meer aan dit avontuur. Gelukkig.

Uitkijken met grasaartjes

Als eigenaar van een hond met lang haar weet ik dat grasaren heel naar kunnen zijn. Die blijven namelijk makkelijk hangen in de vacht van je hond. En door de weerhaakjes kunnen ze maar 1 kant op: vooruit. En hoewel ik zijn vacht goed in de gaten hou, deze grasaar was helaas aan de aandacht ontsnapt.

Check de vacht

Daarom lieve hondenvriend: kijk je hond na een zomerse wandeling even goed na. En borstel dagelijks de vacht. Wat Roef overkwam was nog relatief onschuldig.

Misschien denk je ‘hoezo relatief onschuldig? Je hond moest geopereerd worden!’ Maar grasaren kunnen ook in neuzen, oren of zelfs de longen van je hond terecht komen. Met alle gevolgen van dien. Dus ja, het kan nog veel beroerder.

Borstelen maar!

Pin It on Pinterest

Share This